Bóg gromu to mój bezdomny mąż

Norweska księżniczka — bogini wojny — ogłasza wielki turniej o swą rękę, lecz nikt nie potrafi jej pokonać. Wtedy na plac wkracza Theo, bóg gromu, ukryty w łachmanach włóczęgi, z uroczą przybraną córeczką u boku. Zaledwie jednym procentem boskiej mocy miażdży każdego rycerza i w błyskawicznym ślubie bierze ją za żonę. Gdy dwór zaczyna ją poniżać, a wrogowie najeżdżają kraj, Theo nie zdradza swej prawdziwej siły. Jako zwykły bezdomny mąż staje cicho między żoną a zagrożeniem, po prostu chroniąc ją przed wszystkim, o nic nie prosząc. W przededniu ostatecznej bitwy zrozpaczona księżniczka wciąż wzdycha do niebios, błagając bogów o cudowne zbawienie. Nie wie, że jej własny mąż — ten sam spokojny włóczęga z jej łoża — to sam Theo, pan piorunów. Gdy nadejdzie świt, wstanie u jej boku jako bóg, by zniszczyć każdego wroga i na zawsze ją ocalić.